Bali 26 mei- 4 juni 2004
Het is inmiddels 27 mei. Op ’n ligbed tussen het zwembad van Hotel Puri Santrian en het strand van Sanur in.
Vannacht was even onrustig. Jet lag. Maar daar brengt de zon en de sfeer me wel gauw overheen.
De vlucht met Cathay Pacific Airways viel alles mee. Natuurlijk was het een lange zit, bij elkaar opgeteld zo’n 20 uur inclusief de overstap in Hong Kong. Maar we hadden mazzel! Met z’n tweeën 4 stoelen! Dat is heerlijk comfortabel. De service is zoals bij bijna alle oosterse maatschappijen, prima. Maaltijden met keuze-menu. Zelfs een glaasje wijn of bier bij de maaltijd. Zoveel drinken als je maar wil en gaandeweg de vlucht kon je ook nog snacks krijgen. Ontbijtje was heerlijk!
|
. Ontbijtje was heerlijk!
Er waren verschillende films onderweg. Je kunt gewoon op je eigen schermpje in de stoelleuning voor je kijken. Beetje lezen, beetje praten, af en toe even lopen en voor je het weet zit je in Hong Kong. Wat een flatgebouwen zo dicht bij de luchthaven. Het schijnt vroeger nog erger geweest te zijn. Toen kwamen de vliegtuigen over de gebouwen heen scherend op de landingsbaan af. De nieuwe luchthaven is ietsje verder van de stad af in zee gebouwd. Maar nog steeds erg dicht bij. Het regende toen we gingen landen en het zag er dus grauw uit, maar ja ’s morgens vroeg om half zeven is alles even grauw en grijs. Het eerste dat er gebeurde op de luchthaven was, dat we een koortsthermometer in het oor geduwd kregen. Ze zijn natuurlijk nog als de dood voor een nieuwe sars uitbraak.
Maar wat een imposante luchthaven! Modern, ruim, clean en erg rustgevend. Voldoende winkels en restaurants, café’s om een overstaptijd te overbruggen.
Toen was het natuurlijk nog wel even 5 uurtjes vliegen naar Denpasar.
Wat me op Denpasar het eerste opviel was de slurf, waardoor we konden uitstappen. Die was er de vorige keer (7 jaar geleden) nog niet. Maar de vochtigheid in de lucht, de geur, de kakofonie aan geluiden, de drukke mensen en de georganiseerde bende was nog precies zo als eerst.
De grens passage was redelijk vlot, mede dankzij het visum, dat we al in Nederland hadden geregeld. Geen enkel probleem met de douane.
Het mini busje stond klaar om ons naar het hotel te brengen. Ook Sanur was nog niet veel veranderd. Ook hier nog steeds een grote georganiseerde bende. Rommelig en toch ook weer niet. Alsof het zo hoort. En dat zal ook wel zo zijn. Ach ja, ’s lands wijs ’s lands eer.
|
Het Hotel Puri Santrian is prachtig opgetrokken in Balinese stijl. Hoofdgebouw met in de tuin verschillende kleinere gebouwen met kamers. Twee grote zwembaden, een Spa in aanleg en aan het strand, maken dit hotel uitermate geschikt voor ons doel. Niks doen en uitrusten. En als het effe kan ook nog in de zon. Vanuit het hotel loop je ook zo Sanur in. Volop winkeltjes en restaurants. Je moet er alleen geen voorstelling van hebben, dat je bijvoorbeeld op een boulevard in een Spaanse badplaats loopt. Want zo is het nou weer niet. En dat maakt het ook weer aantrekkelijk natuurlijk.
De kamer is heerlijk ruim met badkamer, heel goede bedden, TV, balkon met zitje, airco. Gewoon geweldig. Een waanzinnige tuin omgeeft de kamergebouwen. Het ontbijt kon vanmorgen gewoon niet op. Enorm, wat een buffet!!! Toen we gisterenavond aankwamen zijn we gelijk aangeschoven aan het diner met Balinese dans. Erg leuk, maar ook vermoeiend omdat we de reis nog in de benen hadden zitten. Dus halverwege afgehaakt. We zullen nog wel iets van Balinese cultuur kunnen snuiven in de komende week.
Zojuist kennis gemaakt met de reisleiding en 2 excursies geboekt voor later deze week.
|
|
Inmiddels is het vrijdag 28 mei geworden en het regent!!!!!! De hele dag al. We zijn maar met een taxi naar Kuta Baru gereden. Eigenlijk is het geen gezicht. Met korte broek, in een t-shirt maar wel met een paraplu door Kuta. Eerst zijn we naar het monument geweest ter nagedachtenis aan 12 oktober 2002. Een imposante plaquette herdenkt hier de slachtoffers van zinloos geweld.
|
Verder kun je van Kuta zeggen, dat het een Ongeorganiseerde bende is. Overal liggen straten open, stoepen waar je je nek breekt als je even niet oplet. Maarrrrr………. Veel winkels! En ’n McDonalds en ’n Kentucky Fried Chicken en ’n Hard Rock Café. Maar gelukkig ook nog genoeg Balinese zaken. Wel erg druk. De zee is hier ook erg link. Oppassen. In Sanur kun je makkelijker de zee in.
Halverwege de middag terug met de taxi naar het hotel. Even tukken en dan eten in restaurant Mezzanine. Dit ligt aan de straatkant van het hotel. Prima relaxed sfeertje, achtergrond muziek en lekker eten. En die prijzen, daar kun je hier in Nederland nog niet voor in een snackbar terecht!
Het avondleven in Sanur is beperkt. Je bent afhankelijk van hetgeen er in het hotel te doen is. In Kuta is meer avondleven.
|
|
Op zaterdag 29 mei hebben we de eerste excursie gemaakt. Een tour door het midden van Bali naar het noorden. Onderweg veel sawa’s gezien. Prachtige natuur. Watervallen bij Git Git en lavastrand bij Lovina Beach.
|
Wat je zoal ziet op zo’n dag is eigenlijk niet te omschrijven. Dat is meer een gevoel, dat moet je zelf meemaken. Als je dat later tegen iemand vertelt, dan staan ze je aan te kijken alsof ze willen zeggen: ja hoor, tuurlijk, dat zal wel! Nou het is echt prachtig.
Het is natuurlijk niet alleen het groen, dat je overal ziet. Maar de bloemenpracht, de manier van leven van mensen. De offerbakjes overal en de tempels. Je bent dus echt in een totaal andere wereld.
Nou, zo’n dagje hakt er in! Lekker eten ’s avonds. Boekje lezen en naar bed. Heerlijk saai, maar wel lekker!
|
Zondag 30 mei is er weer bewolking en dreiging van regen. Temperatuur is weer uitstekend. De luchtvochtigheid is echter wel erg hoog, 95%. Lekker uitgebreid ontbijten. Het is overigens abnormaal heb ik begrepen, dat het weer nu zo is. De regentijd behoort al 4 weken voorbij te zijn. Maar ja, dat weet je maar nooit.
De rest van de dag een beetje in en om het hotel doorbrengen met wat lopen, lezen, een drankje. Je weet wel, vakantie vieren.
’s Avonds heerlijk gegeten in Resto Ming, in het dorp. Wat een geweldige keuken hebben ze daar en een ontzettend leuke ambiance.
Het blijkt, dat je in de wat grotere restaurants dus echt niet bang hoeft te zijn om een darminfectie op te lopen. Ga je naar die kleine tentjes of eet je van een straatkar, tja dan vraag je om moeilijkheden. Maar in Mezzanine of Resto Ming kun je alles eten en drinken. En dat hebben we ook gedaan!
|
|
Maandag 31 mei vonden we het tijd voor een verwen sessie in een Natural Spa. Weet ik veel wat er me te wachten stond! Nou, aan het einde van die sessie wist ik het dus. Jacuzzi, (nette)body-massage, lichaamscrub, yoghurt behandeling en een bloemenbad. Het was heerlijk relaxend. Toen we om 2 uur ’s middags buiten kwamen scheen de zon naar hartelust. Heerlijk tot een uur of zes in de zon gelegen op een strandbed.
|
Dinsdag 1 juni word ik met pijn in de keel wakker. Waarschijnlijk hebben we de airco veel te hard aan staan ’s nachts. Dat moeten we even veranderen. Stom dat ik daar pas na ’n week aan denk. Maar ja, het is zo lekker als je vanuit tropische temperaturen in een koele kamer komt!
Wat een leven! Heerlijk weer op het ligbed in de zon, met af en toe een hapje en een drankje komen we dag wel weer door. Vandaag heb ik geen voet verzet buiten het hotel (behalve voor het avondeten dan), want het was heerlijk liggen bij dat zwembad. Af en toe een wandelingetje langs het strand is lekker voor de lichaamsbeweging.
Woensdag 2 juni is alweer de voorlaatste dag van ons verblijf hier. Nog maar even kijken of we nog wat leuke snuisterijen voor het thuisfront kunnen kopen. Behalve de hier goedkope “merk”kleding kun je blijven shoppen. Van houtsnijwerk tot zilversmeedwerk. Van schilderijen tot de prachtigste batiks. Het is allemaal te koop voor zeer acceptabele prijzen. We hebben wel even opgelet dat we niks kochten van ivoor of schildpadschild of andere beschermde dingen, want dan krijgen we gegarandeerd gedonder op Schiphol.
|
|
Vanmiddag nog maar weer lekker een zonnetje gepikt. Zo langzamerhand is het velletje lekker bruin geworden. Gelukkig niet verbrand geweest. Dat komt vermoedelijk door die dure zonnebrand-creme.
|
Donderdag 3 juni. Het was vandaag vertrekdag. ’s Morgens na het ontbijt de koffers gepakt. We mochten de kamer houden tot 14.00 uur. Dat was wel even lekker. We werden trouwens om 13.30 uur al opgehaald om naar de luchthaven te gaan. Natuurlijk hadden we alle Roepia’s opgemaakt. Stom!!!! We moesten natuurlijk nog vertrekbelasting betalen. Weer pinnen dan maar. Maar goed, om 17.00 uur vertrok ons toestel, keurig op tijd. Toen we net hier in Hong Kong aankwamen, realiseerde ik me, dat we nog zo’n 11 uur moeten vliegen straks! Daar zal ik ook wel overheen komen, maar ik ben toch blij, dat ik pas maandag hoef te gaan werken. Laat ik de vlucht maar gebruiken om alle indrukken van Bali te gaan verwerken. Het was heerlijk, zo’n luiervakantie. Zeker voor herhaling vatbaar.
Frank, 4 juni 2004
|
|
